Niebezpiecznik

Niedługo walnie mi 30-tka. A jeszcze nie tak dawno obchodziłem swoje ćwierćwiecze, zakładając oczywiście wariant pesymistyczny, czyli możliwość dożycia aż setki.
Trzydzieści lat to w życiu człowieka pewien przełom. Wydaje mi się, że to właśnie wtedy stajemy się w pełni dorośli, nie jesteśmy już tak zwaną "młodzieżą". Bliżej niestety bądź stety nam do wieku dojrzałego.
Podmuch dojrzałego życia na karku i żadnej koncepcji na jego drugą połowę. Brak satysfakcjonującej i gwarantującej stabilizację pracy, związek uczuciowy, który choć długotrwały to jednak niezmiernie kruchy i co najgorsze - brak jakichkolwiek głębszych zainteresowań. Nawet jeśli przyjdzie chwila na zmianę pracy, co szczerze ci wyznam, chodzi za mną już dłuższy czas, nie wiem jakiej szukać. Interesuję się niestety wszystkim po trochu i niczym w ogóle. Jedyne co sprawia mi wyraźną przyjemność to oglądanie pornusów w interecie :D
Szukam więc, szukam, szukam i szukam. Próbuję teraz fotografii. Zassałem z neta kilka poradników i żyję nadzieją, że mnie to wciągnie. Dlaczego fotografia? Ponieważ kocham piękno. A że sam urodą nie grzeszę, wierszów klecić nie potrafię, śpiewać tym bardziej, o tworzeniu muzyki nie wspominając nawet, stąd chciałbym piękno chwil i rzeczy utrwalić na fotografiach. Lubię robić zdjęcia.
Myślisz, że to dobry pomysł?